Afterlife van Marit Otto

Afterlife

Afterlife

Even overleggen?

Heb je een vraag of wil je vrijblijvend advies?
Stel hier je vraag

Of bel ons direct op 020-675 85 04

kunstenaar:
Marit Otto
techniek:
computer
grootte (b x h):
120 cm x 80 cm
materiaal:
fotografische afdruk
ondergrond:
doek (katoen)
uitvoering:
zonder lijst

The Afterlife is nr. 3 van de Helden* serie. For English Scroll down “Dearly beloved We are gathered here today To get through this thing called life Electric word life It means forever and that’s a mighty long time But I’m here to tell you There’s something else The after world A world of never ending happiness You can always see the sun, day or night“………… Met deze woorden gidste Prince je zijn onnavolgbare “Lets Go Crazy” in. The afterworld, is waar hij nu is. Ik hoop dat het aan zijn verwachtingen voldoet. Met dit nummer heb ik kennis gemaakt met Prince. Niet helemaal waar als ik eerlijk ben. Daarvoor was ik al door mijn buurjongen met Prince in aanraking gebracht., Hij was een groot Prince fan en speelde zijn nummers virtuoos na op zijn electrische gitaar. Maar ik was toen niet direct onder de indruk van Prince (was er nog niet klaar voor), Ik vond het een ego trippende Jimmy Hendrix variant. Maar ik had het natuurlijk mis. Dus eigenlijk de tweede introductie was op een feestje bij een vriend of vriendin (dat kan ik me niet meer herinneren). Zij/hij had de video Purple Rain gehuurd . Een dun verhaaltje maar de muziek kwam keihard binnen. (op dat zelfde moment stond New Years Day van U2 ook hoog in de hitlijsten- muziek die je binnenste buiten keert- als een urgente oerkracht) Dus dan ben je 14-15 jaar oud en wordt in het gezicht geslagen met een gevoel van opwinding, verandering, opstand en extravaganza. Het zou zomaar kunnen gebeuren, het was duidelijk aanwezig, deze buitensporige energie. Op dat zelfde moment was ik mij zelf aan het ontdekken, in plaats van groepsdier als individu wachtend om vorm te krijgen. Door een aangeboren aversie tegen traditie en verwachtingen voelde ik me wel eens verloren van tijd tot tijd. Het leek zoveel makkelijker gewoon te in en aan te passen als een stukje van een grotere puzzel. Jammer genoeg, dat was niet ik. Als het niet voor mijn helden was geweest zou ik me tot op de dag van vandaag on-aangesloten voelen . Het feit dat zij bestonden maakte me bewust van het feit dat anders zijn juist een groot pluspunt kan zijn Wat Prince betreft, want dit is zijn spreekwoordelijke podium- hij was onnavolgbaar in zijn onuitputtelijke bron aan creativiteit, Daar had hij zoveel van dat het constant stroomde, altijd voor de troepen uit, ongebreideld met groot en zichtbaar plezier. Deze man, een muzikant pur sang. Een muzikant die zich opwond over goedkope, commercieel en slecht geproduceerde muziek. Die er voor koos geen SLAAF te zijn van de muziek industrie., zijn eigen pad koos. Maar tegelijkertijd ook muzikale foutjes en missers had. In de beeldende kunst is er veel vrijheid maar ook veel rigiditeit en dogma’s. Mijzelf, Ik kan me ook niet beheersen als het gaat om creativiteit. Het is mijn zwakte en mijn kracht. Lucide of vaag? I heb wel geworsteld met deze karakteristiek. Maar ik kan me verheugen in de gedachte dat de weg naar Rome vele wegen kent zelfs asymmetrische, excentrische en beautiful ones*